→ راهنمای بیماران

شانه و آرنج

دررفتگی شانه: پس از جا انداختن چه می‌شود و آیا جراحی لازم است؟

بازبینی‌کننده: دکتر اوتکو گورهان · به‌روزرسانی: ۱۱ مهر ۱۴۰۵

دررفتگی شانه یعنی بیرون آمدن سر گرد استخوان بازو از حفرهٔ مفصل شانه، و در بیشتر موارد شانه به سمت جلو در می‌رود [1][2]. شانه در بیمارستان و با مسکن یا تحت آرام‌بخشی توسط پزشک جا انداخته می‌شود؛ سپس برای مدت کوتاهی آویز دست و فیزیوتراپی به کار می‌رود و بهبودی معمولاً ۶ تا ۱۲ هفته طول می‌کشد [1][2][4]. خطر دررفتگی دوباره به‌ویژه در مردان جوانی که ورزش‌های برخوردی انجام می‌دهند بالاست و در این گروه می‌توان پس از اولین دررفتگی دربارهٔ جراحی گفت‌وگو کرد [1][4][5].

در دررفتگی شانه چه اتفاقی می‌افتد؟

شانه مفصلی به شکل گوی و کاسه است: سر گرد استخوان بازو (هومروس) در حفره‌ای کم‌عمق در استخوان کتف می‌نشیند. حلقهٔ غضروفی لبهٔ حفره (لابروم)، رباط‌ها و عضلات روتاتور کاف مفصل را در جای خود نگه می‌دارند [2].

در دررفتگی، سر استخوان به‌طور کامل از حفره جدا می‌شود؛ بخش عمدهٔ دررفتگی‌ها به سمت جلو است (دررفتگی قدامی شانه). گاهی استخوان فقط تا حدی از حفره بیرون می‌آید و ممکن است خودبه‌خود به جای خود برگردد [2].

دررفتگی را چگونه می‌توان شناخت؟

دررفتگی معمولاً با درد ناگهانی و شدید مشخص می‌شود [1][2]:

  • ناتوانی در حرکت دادن دست
  • تغییر شکل آشکار شانه و از بین رفتن گردی آن
  • درد شدید، تورم و کبودی
  • بی‌حسی یا ضعف در دست

چرا رخ می‌دهد و آیا دوباره در می‌رود؟

دررفتگی بیشتر اوقات با ضربه‌ای قوی ایجاد می‌شود: زمین خوردن یا برخورد هنگام ورزش، سقوط از ارتفاع و تصادف‌های رانندگی شایع‌ترین علت‌ها هستند. تشنج و برق‌گرفتگی نیز می‌توانند باعث دررفتن شانه شوند [2].

در اولین دررفتگی ممکن است لابرومِ لبهٔ حفره پاره شود (ضایعهٔ بنکارت)؛ این پارگی و رباط‌های شل‌شده می‌توانند زمینه را برای دررفتن دوبارهٔ شانه در آینده فراهم کنند [3]. خطر دررفتگی دوباره ارتباط نزدیکی با سن دارد و در مردان جوانی که ورزش‌های برخوردی یا ورزش‌های بالای سر انجام می‌دهند بیشترین است [1][4].

تشخیص چگونه داده می‌شود؟

پیش از جا انداختن شانه، پزشک عصب‌ها و گردش خون دست را بررسی می‌کند؛ این بررسی پس از جا انداختن تکرار می‌شود [4].

برای تأیید دررفتگی و دیدن شکستگی همراه، از دو زاویهٔ متفاوت عکس رادیولوژی گرفته می‌شود و پس از جا انداختن تکرار می‌شود [2][4]. برای بررسی آسیب رباط و غضروف ممکن است بعداً ام‌آرآی یا سی‌تی‌اسکن درخواست شود. چون در سنین ۴۰ تا ۶۰ سال احتمال همراهی پارگی روتاتور کاف با دررفتگی بیشتر می‌شود، ارزیابی با سونوگرافی یا ام‌آرآی توصیه می‌شود [2][4].

کمک‌های اولیه و جا انداختن شانه

توصیه نمی‌شود که خودتان یا اطرافیانتان برای جا انداختن شانهٔ دررفته تلاش کنید؛ این کار باید در بیمارستان و توسط پزشک انجام شود. در راه بیمارستان دست بدون حرکت دادن حمایت می‌شود و می‌توان از کمپرس سرد استفاده کرد [1].

در بیمارستان، شانه با مسکن یا تحت آرام‌بخشی به حفرهٔ خود برگردانده می‌شود (جااندازی بسته)؛ این کار بیشتر اوقات درد را بلافاصله و به‌طور آشکار کم می‌کند [1][2].

آویز دست و فیزیوتراپی

پس از جا انداختن، دست با آویز حمایت می‌شود. نشان داده شده است که بی‌حرکت نگه داشتن طولانی‌مدت خطر دررفتگی دوباره را کم نمی‌کند؛ از این رو توصیه می‌شود تا جایی که درد اجازه می‌دهد حرکت زود آغاز شود [4].

فیزیوتراپی با تمرین‌های حرکتی سبک آغاز می‌شود، سپس با تقویت عضلات اطراف شانه ادامه می‌یابد و معمولاً بین چند هفته تا سه ماه طول می‌کشد [2][4].

چه زمانی دربارهٔ جراحی صحبت می‌شود؟

در دررفتگی‌های مکرر یا در کسانی که آسیب رباط یا استخوان دارند ممکن است جراحی توصیه شود: رباط‌های شل‌شده سفت می‌شوند، لابروم پاره‌شده به حفره دوخته می‌شود و اگر کمبود استخوان وجود داشته باشد آن نیز برطرف می‌شود [2][3]. این عمل بیشتر اوقات به روش آرتروسکوپی (بسته) انجام می‌شود؛ در موارد پیچیده ممکن است جراحی باز لازم باشد [3].

جراحی پس از اولین دررفتگی را می‌توان به‌ویژه برای بیماران جوان و فعالی که ورزش برخوردی انجام می‌دهند مطرح کرد [2][4]. در یک متاآنالیز از کارآزمایی‌های تصادفی، میزان دررفتگی دوباره در کسانی که پس از اولین دررفتگی جراحی شدند حدود ۶٪ و در کسانی که فقط با آویز دست پیگیری شدند حدود ۴۷٪ بود [5]. تصمیم با توجه به سن، انتظارات ورزشی و شغلی و یافته‌های معاینه و تصویربرداری، همراه با بیمار گرفته می‌شود.

بهبودی چقدر طول می‌کشد؟

بهبودی معمولاً ۶ تا ۱۲ هفته طول می‌کشد؛ بازگشت به ورزش ممکن است طولانی‌تر باشد و به ۱۶ هفته یا بیشتر برسد [1]. قوی نگه داشتن عضلات اطراف شانه به پیشگیری از شل شدن و دررفتن دوبارهٔ شانه کمک می‌کند؛ دربارهٔ زمان بازگشت به کارهای روزمره و ورزش، پزشک و فیزیوتراپیست با هم تصمیم می‌گیرند [1][2].

چه زمانی نباید منتظر ماند

فوراً به اورژانس مراجعه کنید؛ خودتان رانندگی نکنید و در صورت نیاز با اورژانس تماس بگیرید (در قبرس شمالی و ترکیه: 112) [1]:

  • اگر پس از آسیب نمی‌توان دست را حرکت داد
  • اگر شانه تغییر شکل داده یا از جا درآمده به نظر می‌رسد
  • اگر در بازو یا دست بی‌حسی یا ضعف وجود دارد: در دررفتگی‌های شدید ممکن است آسیب عصب یا رگ دیده شود [2]
  • اگر شانه‌ای که پیش‌تر در رفته دوباره در رفته است یا مدام احساس می‌شود که می‌لغزد [3]

پرسش‌های پرتکرار

آیا شانهٔ دررفته خودبه‌خود جا می‌افتد؟
دررفتگی‌های نسبی گاهی ممکن است خودبه‌خود جا بیفتند [2]. با این حال برای جا انداختن شانه خودتان تلاش نکنید؛ این کار باید در بیمارستان و توسط پزشک انجام شود [1].
آویز دست چه مدت استفاده می‌شود؟
برای مدت کوتاه. گزارش شده است که بی‌حرکتی بیش از یک هفته خطر دررفتگی دوباره را کم نمی‌کند؛ حرکت زودهنگام، تا جایی که درد اجازه می‌دهد، توصیه می‌شود [4].
دررفتگی شانه در چه مدت خوب می‌شود؟
معمولاً ۶ تا ۱۲ هفته؛ بازگشت به ورزش ممکن است به ۱۶ هفته یا بیشتر برسد [1].
آیا پس از اولین دررفتگی باید جراحی کنم؟
در بیماران جوان و فعالی که ورزش برخوردی انجام می‌دهند خطر دررفتگی دوباره بالاست و جراحی پس از اولین دررفتگی این خطر را به‌طور آشکار کم کرده است (حدود ۶٪ در برابر ۴۷٪). در بیماران دیگر معمولاً با فیزیوتراپی شروع می‌شود؛ تصمیم همراه با پزشک گرفته می‌شود [4][5].
آیا شانه دوباره در می‌رود؟
خطر به سن و کیفیت بهبودی بستگی دارد؛ بیشترین خطر در مردان جوانی است که ورزش برخوردی انجام می‌دهند. قوی نگه داشتن عضلات با ورزش منظم به کاهش خطر کمک می‌کند [1][2][4].

در کلینیک ما پس از جا انداختن دررفتگی، با توجه به سن، ورزش شما و یافته‌های تصویربرداری، همراه با شما مشخص می‌کنیم که با فیزیوتراپی شروع کنیم یا دربارهٔ جراحی صحبت کنیم.

منابع

  1. Dislocated shoulder. NHS (nhs.uk), 2026. nhs.uk
  2. Shoulder Dislocation. American Academy of Orthopaedic Surgeons (OrthoInfo). orthoinfo.org
  3. Chronic Shoulder Instability. American Academy of Orthopaedic Surgeons (OrthoInfo). orthoinfo.org
  4. BESS/BOA Patient Care Pathways: Traumatic anterior shoulder instability (Brownson P, et al.). British Elbow & Shoulder Society / British Orthopaedic Association, Shoulder & Elbow, 2015. journals.sagepub.com
  5. Shoulder Stabilization Versus Immobilization for First-Time Anterior Shoulder Dislocation: A Systematic Review and Meta-analysis of Level 1 Randomized Controlled Trials (Belk JW, et al.). The American Journal of Sports Medicine, 2022. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov

این نوشته برای اطلاعات عمومی است و جای معاینه و تصویربرداری را نمی‌گیرد. اگر خودتان مشکلی دارید، به پزشک مراجعه کنید. معاینه و مشاوره به زبان‌های ترکی و انگلیسی انجام می‌شود.

نوشته‌های دیگر در این زمینه