→ راهنمای بیماران

پا و مچ پا

پیچ‌خوردگی مچ پا: چه زمانی عکس رادیولوژی لازم است؟

بازبینی‌کننده: دکتر اوتکو گورهان · به‌روزرسانی: ۱۱ مهر ۱۴۰۵

پیچ‌خوردگی مچ پا کشیدگی یا پارگی رباط‌هایی است که از مچ حمایت می‌کنند و بیشتر زمانی رخ می‌دهد که پا به داخل می‌چرخد [1]. تقریباً همهٔ موارد بدون جراحی بهبود می‌یابند: در روزهای نخست محافظت و سرما و پس از آن حرکت زودهنگام، چسب ورزشی یا بریس و تمرین‌های تعادلی و قدرتی به کار می‌رود [1][3][4]. بیشتر افراد در حدود دو هفته به‌طور محسوسی بهتر می‌شوند؛ بازگشت به فعالیت‌های سنگین مانند دویدن ممکن است تا هشت هفته و در پیچ‌خوردگی‌های شدید تا چند ماه طول بکشد [2].

در پیچ‌خوردگی چه اتفاقی می‌افتد؟

رباط‌های محکمی که مچ را کنار هم نگه می‌دارند بیش از حد طبیعی خود کشیده می‌شوند و به‌طور ناقص یا کامل پاره می‌شوند. در بیشتر پیچ‌خوردگی‌ها پا به داخل می‌چرخد و رباط‌های سمت بیرونی مچ آسیب می‌بینند؛ رباط‌های سمت داخلی کمتر درگیر می‌شوند [1].

بر اساس شدت، سه درجه تعریف می‌شود. در درجهٔ یک رباط فقط کشیده شده و شکایت خفیف است. در درجهٔ دو پارگی ناقص، تورم متوسط و کمی شلی وجود دارد. در درجهٔ سه رباط کاملاً پاره شده، درد آشکار است و مچ ناپایدار حس می‌شود [1].

علائم

شدت شکایت به میزان آسیب رباط بستگی دارد. موارد شایع [1][2]:

  • دردی که با ایستادن یا حرکت بیشتر می‌شود
  • تورم و کبودی در سمت بیرونی مچ
  • حساسیت به لمس
  • دشواری در وزن گذاشتن روی پا
  • احساس اینکه مچ می‌خواهد خالی کند

چرا رخ می‌دهد و در چه کسانی تکرار می‌شود؟

پیچ‌خوردگی بیشتر هنگام راه رفتن روی زمین ناهموار، زمین خوردن یا در ورزش‌هایی که پرش و تغییر جهت ناگهانی دارند، با پیچیدن پا رخ می‌دهد [1]. پرداختن به برخی ورزش‌ها خطر را افزایش می‌دهد [3].

تعادل ضعیف، شلی مادرزادی رباط‌ها، کفش نامناسب و سابقهٔ پیچ‌خوردگی قبلی، عوامل خطر اصلی برای پیچ‌خوردگی تازه هستند [1].

آیا در هر پیچ‌خوردگی عکس رادیولوژی لازم است؟

تشخیص بیشتر با معاینه داده می‌شود: تورم، نقاط حساس، حرکت مچ و استحکام رباط‌ها بررسی می‌شود [1].

در هر پیچ‌خوردگی عکس رادیولوژی لازم نیست. قوانین مچ پای اتاوا حساسیت در نقاط استخوانی مشخص و توانایی برداشتن چند قدم را در نظر می‌گیرد؛ این قوانین شکستگی را با اطمینان بالا رد می‌کند و عکس‌برداری غیرضروری را کاهش می‌دهد [5]. اگر احتمال شکستگی مطرح باشد عکس رادیولوژی گرفته می‌شود؛ در صورت شک به آسیب رباط یا غضروف ممکن است عکس استرس یا ام‌آرآی درخواست شود [1].

میزان آسیب رباط در معاینه‌ای که پس از فروکش کردن درد و تورم، در روز چهارم یا پنجم پس از آسیب انجام می‌شود، دقیق‌تر ارزیابی می‌شود [3].

در روزهای نخست چه کاری انجام می‌شود؟

در دو تا سه روز نخست، محافظت، استراحت، یخ، فشار با باند کشی و بالا نگه داشتن پا توصیه می‌شود. یخ را در پارچه یا حوله می‌پیچند و برای مدت کوتاه، هر چند ساعت یک بار، می‌گذارند؛ در این دوره از گرما، الکل و ماساژ پرهیز می‌شود [2].

داروهای ضدالتهاب که به‌عنوان مسکّن مصرف می‌شوند می‌توانند درد و تورم را کاهش دهند؛ اما ممکن است عوارض جانبی داشته باشند و چون ممکن است بر بهبودی اثر بگذارند، باید با توصیهٔ پزشک مصرف شوند [3][4].

گچ، بریس یا ورزش؟

بی‌حرکتی کوتاه‌مدت می‌تواند درد و تورم را آرام کند. اما شواهد نشان می‌دهد به‌جای ماندن طولانی در گچ، افزودن حرکت زودهنگام همراه با چسب ورزشی یا بریس به برنامهٔ ورزشی نتیجهٔ بهتری می‌دهد [3][4].

توان‌بخشی معمولاً در سه مرحله پیش می‌رود: نخست مهار درد و تورم با وزن‌گذاری محافظت‌شده، سپس کار روی دامنهٔ حرکت، قدرت و تعادل، و در پایان تقویت پیشرفته، تمرین تعادل (حس عمقی) و ازسرگیری تدریجی ورزش [1]. برنامه‌های ورزشیِ زیر نظر درمانگر بر روش‌های غیرفعال ترجیح داده می‌شوند [3].

چه زمانی جراحی مطرح می‌شود؟

تقریباً همهٔ پیچ‌خوردگی‌ها بدون جراحی بهبود می‌یابند [1]. جراحی برای کسانی در نظر گرفته می‌شود که با وجود برنامهٔ ورزشیِ درست و کامل، شکایتشان ادامه دارد و مچشان بارها خالی می‌کند [3]. در این حالت می‌توان مشکلات داخل مفصل را با آرتروسکوپی برطرف کرد و رباط‌های آسیب‌دیده را ترمیم یا بازسازی کرد [1].

مدت بهبودی و پیشگیری از تکرار

بیشتر افراد در حدود دو هفته به‌طور آشکاری بهتر می‌شوند؛ بازگشت به فعالیت‌های سنگین مانند دویدن ممکن است تا هشت هفته به درازا بکشد و در پیچ‌خوردگی‌های شدید چند ماه طول بکشد [2].

علت اصلی باقی ماندن ناپایداری مزمن مچ، رها کردن زودهنگام توان‌بخشی است [1]. استفاده از بریس و انجام تمرین‌های تعادلی و هماهنگی به پیشگیری از پیچ‌خوردگی تازه کمک می‌کند [3][4]؛ توان‌بخشی مبتنی بر ورزش خطر آسیب دوباره را کاهش می‌دهد [4]. شواهد قوی وجود دارد که در کسانی که پیش‌تر پیچ‌خوردگی داشته‌اند، استفاده از بریس هنگام ورزش از پیچ‌خوردگی تازه پیشگیری می‌کند [4].

همچنین توصیه می‌شود پیش از تمرین و ورزش به‌خوبی گرم کنید، عضلات اطراف مچ پا را تقویت کنید، کفش حمایت‌کننده بپوشید و روی زمین ناهموار مراقب باشید [1].

چه زمانی نباید منتظر ماند

موارد زیر ممکن است نشانهٔ شکستگی، دررفتگی یا مشکلی در گردش خون و عصب باشد؛ بدون تأخیر به اورژانس مراجعه کنید [2]:

  • اگر در لحظهٔ آسیب صدای ترق یا پاره شدن شنیده شده باشد
  • اگر مچ تغییر شکل داده یا کج به نظر می‌رسد
  • اگر در پا بی‌حسی، گزگز، سردی یا رنگ آبی مایل به خاکستری وجود دارد
  • اگر اصلاً نمی‌توان روی پا وزن گذاشت
  • اگر درد و تورم با وجود مراقبت در خانه بیشتر می‌شود یا بهتر نمی‌شود

پرسش‌های پرتکرار

مچ پای پیچ‌خورده در چند هفته خوب می‌شود؟
در پیچ‌خوردگی‌های خفیف و متوسط بیشتر افراد در حدود دو هفته بهتر می‌شوند. بازگشت به فعالیت‌های سنگین مانند دویدن ممکن است به هشت هفته برسد و پارگی‌های شدید رباط ممکن است چند ماه طول بکشد [2].
آیا در پیچ‌خوردگی عکس رادیولوژی الزامی است؟
نه همیشه. قوانین اتاوا با بررسی حساسیت در نقاط استخوانی مشخص و توانایی راه رفتن، شکستگی را به شکل قابل‌اعتمادی رد می‌کند؛ اگر یکی از قوانین مثبت باشد عکس گرفته می‌شود [5].
آیا گچ گرفتن لازم است؟
معمولاً نه. محافظت کوتاه‌مدت می‌تواند درد را آرام کند، اما حرکت زودهنگام، چسب ورزشی یا بریس و برنامهٔ ورزشی نتیجهٔ بهتری از گچ طولانی‌مدت می‌دهد [3][4].
آیا می‌توان روی پای پیچ‌خورده وزن گذاشت؟
وزن‌گذاری کنترل‌شده و زودهنگام، تا جایی که درد اجازه می‌دهد، به بهبودی کمک می‌کند [1][4]. اگر اصلاً نمی‌توان روی پا وزن گذاشت، باید از نظر شکستگی بررسی شود [2][5].
برای اینکه همان مچ دوباره پیچ نخورد چه باید کرد؟
کامل کردن برنامهٔ توان‌بخشی، ادامه دادن تمرین‌های تعادلی و قدرتی و استفاده از بریس هنگام ورزش خطر پیچ‌خوردگی تازه را کاهش می‌دهد [1][3][4].

در کلینیک ما پس از پیچ‌خوردگی ابتدا پای شما را معاینه می‌کنیم و با هم تصمیم می‌گیریم که عکس رادیولوژی لازم است یا نه.

منابع

  1. Sprained Ankle. American Academy of Orthopaedic Surgeons (OrthoInfo). orthoinfo.org
  2. Sprains and strains. NHS (nhs.uk), 2024. nhs.uk
  3. Diagnosis, treatment and prevention of ankle sprains: update of an evidence-based clinical guideline. British Journal of Sports Medicine (Vuurberg G, et al.), 2018. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  4. Treatment and prevention of acute and recurrent ankle sprain: an overview of systematic reviews with meta-analysis. British Journal of Sports Medicine (Doherty C, et al.), 2016. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  5. Accuracy of Ottawa ankle rules to exclude fractures of the ankle and mid-foot: systematic review. BMJ (Bachmann LM, et al.), 2003. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov

این نوشته برای اطلاعات عمومی است و جای معاینه و تصویربرداری را نمی‌گیرد. اگر خودتان مشکلی دارید، به پزشک مراجعه کنید. معاینه و مشاوره به زبان‌های ترکی و انگلیسی انجام می‌شود.

نوشته‌های دیگر در این زمینه