→ راهنمای بیماران

شکستگی و تروما

پوکی استخوان (استئوپروز): چگونه تشخیص داده می‌شود و چگونه از شکستگی پیشگیری می‌شود؟

بازبینی‌کننده: دکتر اوتکو گورهان · به‌روزرسانی: ۱۲ مهر ۱۴۰۵

پوکی استخوان (استئوپروز) بیماری‌ای است که استخوان‌ها را ضعیف و شکننده می‌کند و بیشتر وقت‌ها تا زمانی که استخوانی نشکند علامتی ندارد؛ بیشتر به شکستگی مچ دست، لگن و ستون فقرات می‌انجامد [1]. این بیماری با سنجش تراکم استخوان (DXA) شناخته می‌شود؛ شکستگی پس از یک زمین خوردن ساده نیز دلیلی برای ارزیابی سلامت استخوان است [1][4]. ورزش، کلسیم و ویتامین D، ترک سیگار و پیشگیری از زمین خوردن به محافظت از استخوان‌ها کمک می‌کنند؛ در کسانی که خطر شکستگی در آن‌ها بالاست، درمان دارویی می‌تواند این خطر را کاهش دهد [3][4][6].

پوکی استخوان چیست؟

پوکی استخوان، که نام پزشکی آن استئوپروز است، بیماری‌ای است که استخوان‌ها را ضعیف و شکننده می‌کند و احتمال شکستن آن‌ها را بالا می‌برد؛ این بیماری به‌تدریج پدید می‌آید [1]. از دست دادن بافت استخوان بخشی عادی از بالا رفتن سن است، اما در برخی افراد بسیار سریع‌تر رخ می‌دهد [1]. برآورد شده است که در ترکیه ۲۲٫۲ درصد مردان و ۲۷٫۲ درصد زنانِ ۵۰ ساله و بالاتر پوکی استخوان دارند [5].

پوکی استخوان با آرتروز (استئوآرتریت) یکی نیست. در آرتروز غضروف محافظ درون مفصل تخریب می‌شود و مفصل دردناک و خشک می‌شود [7]؛ اما پوکی استخوان خودِ استخوان را ضعیف می‌کند و تا زمانی که استخوانی نشکند معمولاً دردی ایجاد نمی‌کند [1].

چه علائمی دارد و چرا دیر متوجه آن می‌شوند؟

پوکی استخوان معمولاً تا زمانی که استخوانی نشکند دردی ایجاد نمی‌کند [1]. چون تا پیش از شکستگی بیشتر وقت‌ها هیچ علامتی ندارد، به آن «بیماری خاموش» می‌گویند [4]؛ تشخیص بیشتر وقت‌ها تنها زمانی داده می‌شود که زمین خوردن یا ضربه‌ای ناگهانی استخوانی را بشکند [1].

شکستگی مهره‌های ستون فقرات بیشتر وقت‌ها علامتی ندارد [5]؛ اما ممکن است به کمردرد و پشت‌درد طولانی‌مدت، کوتاه شدن قد و خمیدگی پشت به جلو (قوز) بینجامد [1][4].

چرا ایجاد می‌شود و چه کسانی در خطرند؟

زنان بیش از مردان در خطرند؛ در چند سال نخست پس از یائسگی از دست رفتن استخوان سرعت می‌گیرد [1]. مهم‌ترین عواملی که خطر را افزایش می‌دهند این‌ها هستند [1][4]:

  • یائسگی زودرس یا برداشتن تخمدان‌ها
  • مصرف قرص کورتون (استروئید) با دوز بالا به مدت بیش از سه ماه
  • سابقهٔ پوکی استخوان یا شکستگی لگن در خانواده
  • بیماری‌های تیروئید، آرتریت روماتوئید و بیماری‌هایی که جذب مواد غذایی را مختل می‌کنند
  • اختلالات خوردن و پایین بودن شاخص تودهٔ بدنی
  • تغذیهٔ ناکافی و پایین بودن ویتامین D
  • زندگی کم‌تحرک، سیگار و مصرف زیاد الکل

چگونه تشخیص داده می‌شود؟ سنجش تراکم استخوان (DXA) و معنای نتیجهٔ آن

اگر پزشک به پوکی استخوان مشکوک شود، می‌تواند خطر شکستگی در آینده را با ابزارهایی مانند FRAX محاسبه کند و سنجش تراکم استخوان درخواست کند [1]. سنجش تراکم استخوان (DXA یا DEXA) اسکنی با پرتوِ کم است که تراکم معدنی استخوان را در لگن و ستون فقرات اندازه می‌گیرد [4]؛ بدون درد است و ۱۰ تا ۲۰ دقیقه طول می‌کشد [1].

سنجش تراکم تنها معیار نیست: داشتن سابقهٔ شکستگی با ضربهٔ کم‌انرژی نیز یکی از پایه‌های تشخیص است [5].

نتیجه با بزرگسالان جوان و سالم مقایسه و به‌صورت نمرهٔ T بیان می‌شود؛ استئوپنی مرحلهٔ پیش از پوکی استخوان است و همیشه به پوکی استخوان نمی‌انجامد [1]:

  • بالاتر از منفی ۱: طبیعی
  • میان منفی ۱ و منفی ۲٫۵: کاهش تراکم استخوان (استئوپنی)
  • پایین‌تر از منفی ۲٫۵: پوکی استخوان (استئوپروز)

به چه شکستگی‌هایی می‌انجامد؟

شکستگی‌ای که با نیرویی اندک رخ می‌دهد، نیرویی که استخوان سالم به‌آسانی تاب می‌آورد، مانند زمین خوردن از حالت ایستاده، شکستگی ناشی از شکنندگی استخوان نامیده می‌شود [4]. این شکستگی بیشتر در مچ دست، لگن و ستون فقرات دیده می‌شود [1]؛ استخوان بازو در نزدیکی شانه نیز از جاهای شایع شکستگی است [4][5]. گاهی حتی سرفه یا عطسه می‌تواند به شکستگی دنده یا فرو نشستن یکی از مهره‌های ستون فقرات بینجامد [1].

نیاز یا عدم نیاز به جراحی به ویژگی‌های شکستگی بستگی دارد؛ در شکستگی لگن تقریباً همیشه جراحی توصیه می‌شود [4]. شکستگی‌های ستون فقرات را رشتهٔ تخصصی مربوط ارزیابی می‌کند.

شکستگی پس از یک زمین خوردن ساده به احتمال زیاد نشان‌دهندهٔ ضعف زمینه‌ای استخوان است و ارزیابی سلامت استخوان را لازم می‌کند؛ یک شکستگی ناشی از شکنندگی، خطر شکستگی تازه را تقریباً دو برابر می‌کند [4].

چه چیزی برای پوکی استخوان خوب است و چگونه پیشگیری می‌شود؟

عوامل سبک زندگی مانند تغذیه و ورزش نیز بر سلامت استخوان‌ها اثر می‌گذارند [3]. مهم‌ترین اقدام‌ها این‌ها هستند:

  • ورزش: ورزش‌هایی که در آن‌ها وزن بدن روی پاها قرار می‌گیرد (مانند پیاده‌روی تند، رقص یا تنیس) و ورزش‌های مقاومتی برای تراکم استخوان اهمیت ویژه دارند؛ شنا و دوچرخه‌سواری از این دسته به شمار نمی‌آیند [3]. این ورزش‌ها تعادل و قدرت عضلانی را هم بهتر می‌کنند و از این راه خطر زمین خوردن را کاهش می‌دهند [4]
  • کلسیم: شیر، پنیر و ماست، سبزی‌های برگ‌سبز، لوبیا، مغزها و میوه‌های خشک سرشار از کلسیم‌اند [3][5]. دریافت کلسیم از غذا معمولاً بر مکمل ترجیح داده می‌شود [5]
  • ویتامین D: منبع اصلی آن نور خورشید است و منابع غذایی آن محدود است [5]. ماهی‌های چرب، زردهٔ تخم‌مرغ، جگر و گوشت قرمز ویتامین D دارند [3]. مکمل کلسیم و ویتامین D برای کسانی که خطر کمبود در آن‌ها بالاست و کسانی که داروی پوکی استخوان مصرف می‌کنند توصیه می‌شود؛ اما مصرف یک‌بارهٔ دوز بسیار بالای ویتامین D توصیه نمی‌شود، زیرا با افزایش خطر شکستگی و زمین خوردن همراه دانسته شده است [5]
  • سیگار و الکل: سیگار با افزایش خطر پوکی استخوان همراه است؛ ترک سیگار و محدود کردن الکل توصیه می‌شود [3]
  • پیشگیری از زمین خوردن: برداشتن قالیچه‌هایی که ممکن است سُر بخورند، پوشیدن کفش پایدار، نگذاشتن وسایل روی زمین، روشنایی خوب مسیر دستشویی و حمام و نصب دستگیره در راه‌پله و حمام [4]

چگونه درمان می‌شود؟ داروهای پوکی استخوان

نیاز به دارو بر اساس خطر شکستگی در آینده تعیین می‌شود؛ همه به دارو نیاز ندارند [1][2]. دارو برای کسانی توصیه می‌شود که شکستگی ناشی از شکنندگی داشته‌اند یا در خطر شکستگی‌اند؛ کلسیم و ویتامین D به‌تنهایی برای درمان کافی نیست [5].

پرکاربردترین گروه دارویی، که معمولاً نخستین انتخاب هم هست، بیس‌فسفونات‌ها هستند [5]. این داروها تخریب استخوان را کند می‌کنند؛ اثرشان معمولاً پس از ۶ تا ۱۲ ماه آشکار می‌شود و ممکن است لازم باشد ۵ سال یا بیشتر مصرف شوند [2]. گزینه‌های دیگر عبارت‌اند از داروهایی با اثر شبیه استروژن (SERM)، درمان‌های هورمون پاراتیروئید، داروهای بیولوژیک تزریقی و هورمون‌درمانی در زنان در دوران یائسگی [2].

بر اساس یک مرور کاکرین دربارهٔ یکی از داروهای گروه بیس‌فسفونات، این دارو در زنان پس از یائسگی که خطر شکستگی در آن‌ها بالاتر است احتمالاً شکستگی مهره‌ها را کاهش می‌دهد و ممکن است شکستگی لگن و مچ دست را هم کاهش دهد. در زنانی که خطر در آن‌ها کمتر است، ممکن است در شکستگی لگن و مچ دست تفاوتی اندک ایجاد کند یا هیچ تفاوتی ایجاد نکند [6].

قرص‌های بیس‌فسفونات ممکن است مری را تحریک کنند؛ آسیب استخوان فک (استئونکروز) و شکستگی‌های غیرمعمول استخوان ران عوارضی نادر اما جدی‌اند [2][5]. انتخاب دارو و مدت درمان را پزشک معالج با توجه به وضعیت فرد و خطر شکستگی تعیین می‌کند [2][5].

به کدام بخش و کدام پزشک باید مراجعه کرد؟

شکستگی را ارتوپدی و تروماتولوژی درمان می‌کند. اما درمان دارویی و پیگیری درازمدت پوکی استخوان بیشتر وقت‌ها در بخش دیگری انجام می‌شود: متخصص ارتوپدی بیشتر وقت‌ها نیاز به ارزیابی سلامت استخوان را تشخیص می‌دهد و بیمار درمان را با پزشکی که در این زمینه کار می‌کند ادامه می‌دهد [4].

در ترکیه این بیماران را بیشتر متخصصان طب فیزیکی و توان‌بخشی، غدد، روماتولوژی و داخلی و نیز متخصصان ارتوپدی و زنان و زایمان پیگیری می‌کنند [5]؛ اینکه کدام بخش به آن رسیدگی می‌کند از بیمارستانی به بیمارستان دیگر فرق دارد.

چه زمانی نباید منتظر ماند

در موارد زیر بدون معطلی به مرکز درمانی مراجعه کنید؛ در مورد نخست به اورژانس بروید [1][4][5]:

  • پس از زمین خوردن یا ضربه به شکستگی در مچ دست، لگن، شانه یا پشت مشکوک هستید؛ آن ناحیه را بی‌حرکت نگه دارید
  • کمردرد یا پشت‌دردی که پس از حرکتی ساده مانند سرفه، عطسه یا خم شدن به جلو شروع شده یا علت روشنی ندارد
  • قدتان کوتاه شده یا پشتتان رو به جلو خمیده شده است؛ این‌ها ممکن است نشانهٔ شکستگی مهره باشند و عکس رادیولوژی ستون فقرات را لازم می‌کنند
  • پس از یک زمین خوردن ساده دچار شکستگی شده‌اید و سلامت استخوانتان هنوز ارزیابی نشده است

پرسش‌های پرتکرار

آیا پوکی استخوان درد دارد؟
معمولاً نه؛ تا زمانی که استخوانی نشکند دردی ایجاد نمی‌کند [1]. اما شکستگی مهره‌های ستون فقرات از علت‌های شایع درد طولانی‌مدت است [1].
آیا پوکی استخوان و آرتروز یکی هستند؟
نه. در آرتروز (استئوآرتریت) غضروف محافظ درون مفصل تخریب می‌شود و مفصل دردناک و خشک می‌شود [7]؛ پوکی استخوان خودِ استخوان را ضعیف می‌کند و تا زمانی که شکستگی رخ ندهد معمولاً دردی ندارد [1].
چه غذاهایی برای پوکی استخوان مفیدند؟
شیر، پنیر، ماست، سبزی‌های برگ‌سبز، لوبیا و مغزها سرشار از کلسیم‌اند؛ ماهی‌های چرب، زردهٔ تخم‌مرغ و جگر ویتامین D دارند [3][5]. منابع غذایی ویتامین D محدود است و منبع اصلی آن نور خورشید است [5].
آیا داروهای پوکی استخوان از شکستگی پیشگیری می‌کنند؟
در کسانی که خطر شکستگی در آن‌ها بالاست می‌توانند این خطر را کاهش دهند: بر اساس یک مرور کاکرین، یکی از داروهای گروه بیس‌فسفونات در زنانی که خطر شکستگی در آن‌ها بالاتر است احتمالاً شکستگی مهره‌ها را کاهش می‌دهد و ممکن است شکستگی لگن و مچ دست را هم کاهش دهد [6]. انتخاب دارو و مدت درمان را پزشک معالج تعیین می‌کند [2].
دچار شکستگی شده‌ام؛ آیا باید سنجش تراکم استخوان انجام دهم؟
شکستگی پس از یک زمین خوردن ساده به احتمال زیاد نشان‌دهندهٔ ضعف زمینه‌ای استخوان است و خطر شکستگی تازه را تقریباً دو برابر می‌کند؛ از این رو سلامت استخوان باید ارزیابی شود [4]. در این ارزیابی پزشک ممکن است سنجش تراکم استخوان (DXA) درخواست کند [1][4].

این نوشته یک خلاصهٔ کلی است؛ تصمیم دربارهٔ تشخیص و درمان با ارزیابی پزشکی که شما را معاینه می‌کند گرفته می‌شود.

منابع

  1. Osteoporosis. NHS (nhs.uk), 2022. nhs.uk
  2. Osteoporosis: Treatment. NHS (nhs.uk), 2022. nhs.uk
  3. Osteoporosis: Prevention. NHS (nhs.uk), 2022. nhs.uk
  4. Fragility Fractures: Frequently Asked Questions. American Academy of Orthopaedic Surgeons (OrthoInfo), n.d.. orthoinfo.org
  5. Updated approach for the management of osteoporosis in Turkey: a consensus report. Archives of Osteoporosis (Kirazlı Y, et al.), 2020. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  6. Alendronate for the primary and secondary prevention of osteoporotic fractures in postmenopausal women. Cochrane Database of Systematic Reviews (Wells GA, et al.), 2025. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  7. Osteoarthritis. NHS (nhs.uk), 2023. nhs.uk

این نوشته برای اطلاعات عمومی است و جای معاینه و تصویربرداری را نمی‌گیرد. اگر خودتان مشکلی دارید، به پزشک مراجعه کنید. معاینه و مشاوره به زبان‌های ترکی و انگلیسی انجام می‌شود.

نوشته‌های دیگر در این زمینه