→ راهنمای بیماران

لگن (مفصل ران)

شکستگی لگن در سالمندان: جراحی چقدر زود باید انجام شود؟

بازبینی‌کننده: دکتر اوتکو گورهان · به‌روزرسانی: ۱۱ مهر ۱۴۰۵

شکستگی لگن یعنی شکستن انتهای بالایی استخوان ران (فمور) در نزدیکی مفصل لگن؛ در سالمندان بیشتر وقت‌ها در فردی که استخوانش ضعیف شده است با یک زمین خوردن ساده از حالت ایستاده رخ می‌دهد [1][2]. درمان تقریباً همیشه جراحی است؛ راهنماها توصیه می‌کنند جراحی در همان روز بستری یا روز بعد انجام شود و بیمار روزِ پس از جراحی سرِ پا آورده شود [3]. بهبودی از چند هفته تا چند ماه طول می‌کشد؛ فیزیوتراپی، پیشگیری از زمین خوردن و ارزیابی سلامت استخوان بخشی از درمان است [1][3].

شکستگی لگن چیست؟

شکستن بخش بالایی استخوان ران در نزدیکی مفصل لگن است. بسته به محل شکستگی انواعی مانند شکستگی گردن استخوان ران، بین‌تروکانتری و زیرتروکانتری دارد؛ شکستگی‌های گردن استخوان ران و بین‌تروکانتری شایع‌ترین‌اند [2].

در سالمندان بیشتر شکستگی‌های لگن در افرادی که استخوان‌هایشان ضعیف شده است با زمین خوردن ساده از حالت ایستاده ایجاد می‌شود [2]. شکستگی لگن در سنین بالا و در افراد مبتلا به پوکی استخوان شایع‌تر است [1].

پس از زمین خوردن چه علائمی شکستگی را مطرح می‌کند؟

پس از زمین خوردن، موارد زیر شکستگی لگن را مطرح می‌کنند [1][2]:

  • درد در لگن، کشالهٔ ران یا بخش بالایی ران
  • ناتوانی در برخاستن یا وزن گذاشتن روی پا
  • دشواری در حرکت دادن لگن و پا
  • کوتاه‌تر به نظر رسیدن پا نسبت به پای دیگر یا چرخیدن آن به بیرون
  • تورم و کبودی در اطراف لگن

چه چیزی باعث زمین خوردن می‌شود؟

علت اصلی زمین خوردن است؛ سن بالا و پوکی استخوان خطر را به‌طور آشکار افزایش می‌دهند [1][2]. در برخی شکستگی‌ها که استخوان جابه‌جا نشده است، درد ممکن است در آغاز خفیف باشد و فرد بتواند مدتی راه برود؛ از این رو درد کشالهٔ ران که پس از زمین خوردن برطرف نمی‌شود باید جدی گرفته شود [2].

از عواملی که خطر زمین خوردن را بالا می‌برند می‌توان به کاهش تعادل و قدرت عضلانی، مشکلات بینایی و شنوایی، داروهایی که ممکن است بر تعادل اثر بگذارند، کفش نامناسب و چیزهایی در خانه که پا به آن‌ها گیر می‌کند اشاره کرد [6].

تشخیص

شکستگی لگن بیشتر وقت‌ها با عکس رادیولوژی تأیید می‌شود؛ این عکس به انتخاب درمان هم کمک می‌کند [1][2]. سی‌تی‌اسکن می‌تواند جزئیات بیشتری برای برنامه‌ریزی جراحی بدهد [2].

اگر علائم شکستگی را مطرح کند اما عکس رادیولوژی طبیعی به نظر برسد، ام‌آرآی توصیه می‌شود؛ اگر ام‌آرآی ظرف ۲۴ ساعت قابل انجام نباشد، سی‌تی‌اسکن در نظر گرفته می‌شود [3].

چرا جراحی؟

درمان استاندارد شکستگی لگن در سالمندان جراحی است [1]. ماندن طولانی در بستر می‌تواند به مشکلات جدی مانند لختهٔ خون، ذات‌الریه، زخم بستر و گیجی منجر شود؛ هدف جراحی این است که با فراهم کردن امکان حرکت زودهنگام بیمار این خطرها را کم کند [2]. گزارش شده است که در بیمارانی که بدون جراحی پیگیری شده‌اند خطر مرگ بالاتر بوده است؛ از این رو رویکرد غیرجراحی فقط در موارد انتخاب‌شده در نظر گرفته می‌شود [5].

جراحی چقدر زود باید انجام شود؟

راهنماها توصیه می‌کنند جراحی در همان روز بستری یا روز بعد انجام شود. مشکلات قابل اصلاح مانند کم‌خونی، داروهای رقیق‌کنندهٔ خون، به‌هم‌خوردن تعادل آب و نمک بدن یا قند خون کنترل‌نشده فوراً رسیدگی می‌شوند تا جراحی به تأخیر نیفتد [3]. در یک مرور نظام‌مند گسترده، جراحی ظرف ۴۸ ساعت با تحرک بهتر، عوارض کمتر، بستری کوتاه‌تر در بیمارستان و میزان مرگ پایین‌تر مرتبط بوده و برای جراحی ظرف ۲۴ ساعت فایده‌های بیشتری گزارش شده است [4].

انواع جراحی و مراقبت پیش از جراحی

کنترل درد مهم است؛ اگر داروها کافی نباشند، تیم آموزش‌دیده می‌تواند بلوک عصبی انجام دهد، اما این کار نباید جراحی را به تأخیر بیندازد [3]. راهنماها یک برنامهٔ چندتخصصی شکستگی لگن را که در آن ارتوپدها و متخصصان بیماری‌های سالمندان با هم کار می‌کنند، و نیز جراحی‌ای را که پس از آن بیمار بتواند بی‌درنگ وزن کامل روی پایش بگذارد، توصیه می‌کنند [3].

نوع جراحی بر اساس شکل شکستگی و وضعیت فرد انتخاب می‌شود [1][3]:

  • شکستگی‌های جابه‌جاشدهٔ گردن استخوان ران: تعویض نیمه (همی‌آرتروپلاستی) یا کامل مفصل لگن
  • شکستگی‌های بدون جابه‌جایی گردن استخوان ران: ثابت کردن با پیچ یا با پلاک و پیچ
  • شکستگی‌های بین‌تروکانتری: پیچ لغزندهٔ لگن یا میلهٔ داخل استخوانی
  • شکستگی‌های زیرتروکانتری: میلهٔ داخل استخوانی

بهبودی و توان‌بخشی

اگر مانع پزشکی وجود نداشته باشد، ارزیابی فیزیوتراپی و برخاستن از تخت از روزِ پس از جراحی آغاز می‌شود و هر روز ادامه می‌یابد [3]. مدت بستری در بیمارستان معمولاً بین یک تا چهار هفته است؛ هنگام ترخیص تمرین‌هایی برای ادامه در خانه داده می‌شود [1].

حرکت زودهنگام به پیشگیری از عوارض زمین‌گیر شدن در بستر و به حفظ استقلال فرد کمک می‌کند. برخی بیماران توان‌بخشی را در مرکز مراقبت یا مرکز توان‌بخشی ادامه می‌دهند و برخی در خانه فیزیوتراپی می‌گیرند [2]. بهبودی از چند هفته تا چند ماه طول می‌کشد و برخی افراد ممکن است توان پیشین خود را به‌طور کامل به دست نیاورند [1].

در افرادی که دچار شکستگی لگن شده‌اند باید سلامت استخوان و خطر زمین خوردن ارزیابی شود و فرد به خدمات پیشگیری از شکستگی‌های تازه ارجاع داده شود [1][3]. برای پیشگیری از زمین خوردن‌های تازه توصیه می‌شود چیزهایی که در خانه پا به آن‌ها گیر می‌کند برداشته شود، در حمام دستگیره نصب شود، کفشی پوشیده شود که اندازهٔ پا باشد و کف آن لیز نباشد، معاینهٔ منظم چشم انجام شود، دربارهٔ داروهایی که بر تعادل اثر می‌گذارند پرس‌وجو شود و دست‌کم دو بار در هفته تمرین‌های قدرتی و تعادلی انجام شود [6].

چه زمانی نباید منتظر ماند: درخواست کمک اورژانسی

اگر فرد سالمندی پس از زمین خوردن به دلیل درد لگن، کشالهٔ ران یا ران نمی‌تواند برخیزد، نمی‌تواند روی پایش وزن بگذارد یا پایش کوتاه و چرخیده به بیرون به نظر می‌رسد، بدون تأخیر با اورژانس تماس بگیرید [1][2]. حتی اگر درد خفیف باشد، دشواری در راه رفتن که پس از زمین خوردن ادامه دارد باید بررسی شود؛ زیرا شکستگی‌های بدون جابه‌جایی ممکن است در آغاز از چشم پنهان بمانند [2][3].

پرسش‌های پرتکرار

آیا شکستگی لگن بدون جراحی خوب می‌شود؟
درمان استاندارد در سالمندان جراحی است [1]. چون در افرادی که بدون جراحی پیگیری شده‌اند خطر مرگ بالاتر بوده است، این گزینه فقط در موارد به‌دقت انتخاب‌شده در نظر گرفته می‌شود [5].
جراحی چقدر زود باید انجام شود؟
راهنماها جراحی در همان روز بستری یا روز بعد را توصیه می‌کنند [3]. جراحی ظرف ۴۸ ساعت با عوارض کمتر و میزان مرگ پایین‌تر مرتبط است [4].
پس از جراحی چه زمانی می‌توان راه رفت؟
اگر مانع پزشکی وجود نداشته باشد، بیمار روزِ پس از جراحی با همراهی فیزیوتراپیست از تخت بلند می‌شود؛ جراحی در صورت امکان طوری برنامه‌ریزی می‌شود که بتوان بی‌درنگ وزن کامل روی پا گذاشت [3].
بهبودی پس از شکستگی لگن چقدر طول می‌کشد؟
بستری در بیمارستان معمولاً یک تا چهار هفته و بازیابی توان از چند هفته تا چند ماه طول می‌کشد. برخی افراد توان پیشین خود را به‌طور کامل به دست نمی‌آورند [1].
پس از شکستگی چگونه می‌توان از شکستگی تازه پیشگیری کرد؟
ارزیابی سلامت استخوان و در صورت نیاز درمان آن، کم کردن خطرهای زمین خوردن در خانه، کفش مناسب، معاینهٔ چشم و تمرین‌های منظم قدرتی و تعادلی خطر زمین خوردن و شکستگی تازه را کاهش می‌دهد [1][6].

در کلینیک ما، بیمار دچار شکستگی لگن و نزدیکان او را با هم دربارهٔ گزینه‌های جراحی و روند پس از آن آگاه می‌کنیم.

منابع

  1. Broken hip. NHS (nhs.uk), 2026. nhs.uk
  2. Hip Fractures. American Academy of Orthopaedic Surgeons (OrthoInfo). orthoinfo.org
  3. Hip fracture: management (CG124). National Institute for Health and Care Excellence (NICE), 2023. nice.org.uk
  4. What is the association between time to surgery and patient outcome after hip fracture? A systematic review. The Bone & Joint Journal (Mazarello Paes V, et al.), 2026. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  5. Epidemiology, patient outcome and complications after non-operative management of hip fracture: a systematic review. Anaesthesia (Winfield J, et al.), 2025. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  6. Falls. NHS (nhs.uk), 2025. nhs.uk

این نوشته برای اطلاعات عمومی است و جای معاینه و تصویربرداری را نمی‌گیرد. اگر خودتان مشکلی دارید، به پزشک مراجعه کنید. معاینه و مشاوره به زبان‌های ترکی و انگلیسی انجام می‌شود.

نوشته‌های دیگر در این زمینه